Δίκαιο με ενστάσεις...

του Μάριου Μάντζου Ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδας μεταξύ Ατρομήτου κι Ολυμπιακού στο Ολυμπιακό Στάδιο ολοκληρώθηκε πριν από λίγη ώρα. ...

του Μάριου Μάντζου
Ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδας μεταξύ Ατρομήτου κι Ολυμπιακού στο Ολυμπιακό Στάδιο ολοκληρώθηκε πριν από λίγη ώρα. Ένας τελικός, σίγουρα όχι υποψήφιος για... σποτ διαφήμισης του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το κλάμα του Σαρλ Ιτάνζ φανέρωσε στο έπακρο τα συναισθήματα στο "στρατόπεδο" των Περιστεριωτών, την ίδια ώρα που ο Βασίλης Τοροσίδης ύψωνε στον ουρανό της Καλογρέζας το 25ο κύπελλο στην ιστορία του Ολυμπιακού. Η κεφαλιά του Νταβίντ Φουστέρ ένα λεπτό πριν το ματς πάει στα πέναλτυ έστειλε την κούπα προς Πειραιά μεριά. Άραγε, ήταν δίκαιο το αποτέλεσμα του τελικού;
Η αλήθεια είναι πως δεν μπορεί κανείς να κρύψει την ανωτερότητα του Ολυμπιακού στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, μα κυρίως στην παράταση, εκεί όπου ο Ατρόμητος αδυνατούσε να δημιουργήσει υποψία ευκαιρίας. Οι "ερυθρόλευκοι" ήταν καλύτεροι από τους Περιστεριώτες, ωστόσο η ανωτερότητα αυτή δεν είναι και τόσο ουσιαστική. Αναφέρομαι κυρίως στην κανονική διάρκεια. Όχι τόσο επειδή δεν πέτυχε κι άλλα τέρματα ο Ολυμπιακός, όσο διότι οι νταμπλούχοι πλέον Ελλάδας αδυνατούσαν να φτιάξουν κλασσικές ευκαιρίες ώστε να "κλειδώσουν" το τρόπαιο, πέραν του άστοχου πέναλτυ του Χολέβα. Κι αυτό, πριν το 0-1.
Από την άλλη, ο Ατρόμητος έπαιζε ύπουλο παιχνίδι. Πόνταρε στην ταχύτητα των αντεπιθέσεών του, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στη διατήρηση των μετόπισθεν και σίγουρα ο Ολυμπιακός δεν θα μπορούσε να παίξει... full attack, διότι θα κινδύνευε ανά πάσα στιγμή να την πληρώσει. Οι "ερυθρόλευκοι" επιδόθηκαν κυρίως σε παιχνίδι κατοχής, που στο μεγαλύτερο διάστημα, ιδιαίτερα στο β' μέρος, αξιοποιήθηκε ως μέσο ροκανίσματος χρόνου, παρά ως πάτημα για την επίτευξη ενός δεύτερου γκολ.
Κάπου εκεί ο Ολυμπιακός την πλήρωσε σε... αργεντίνικο νόμισμα. Ο Ιγκλέσιας με τη βοήθεια του Χολέβα ευστόχησε, σημειώνοντας το 1-1 στο 76', ενώ τα χρονικά περιθώρια στένεψαν πολύ για τον Ολυμπιακό. Το κυνήγι του δεύτερου γκολ είχε λίγο-πολύ έντονο το στοιχείο του άγχους και του αιφνιδιασμού που προξένησε η ισοφάριση του Ατρομήτου. Εκεί, λοιπόν, αποδείχθηκε περίτρανα πως και το παιχνίδι του Γιώργου Δώνη ήταν αρκετά έξυπνο, παρότι πόνταρε και στη βοήθεια της τύχης, αλλά και ότι η ανωτερότητα του Ολυμπιακού, πέραν του 0-1 του Τζιμπούρ στο 29', δεν είχε ουσία. Άλλωστε, αυτό ήταν που έκανε και τον Ατρόμητο να αναθαρρήσει και να πιστέψει ότι μπορεί να φτάσει στην ισοφάριση.
Στην παράταση, συνεχίστηκε η υπεροχή των Πειραιωτών, όντας ελάχιστα πιο έντονη αυτήν τη φορά. Ο Ατρόμητος δυσκολευόταν ακόμη και να κρατήσει την μπάλα και η αδυναμία αυτή ήταν στοιχείο που έδωσε επιθετική πνοή στους "ερυθρόλευκους", οι οποίοι στην παράταση αφυπνίστηκαν. Η αλήθεια είναι ότι, εάν μία ομάδα έπρεπε να πετύχει γκολ στην παράταση, αυτή ήταν ο Ολυμπιακός. Ο Ατρόμητος τα βρήκε "σκούρα" στο πρόσθετο μισάωρο του ματς, με τον Ολυμπιακό να είναι κίνδυνος-θάνατος ανά πάσα στιγμή. Αλλά και πάλι, δεν μπορείς να πεις ότι οι Πειραιώτες "πάτησαν" τον Ατρόμητο. Οι φάσεις που δημιούργησαν οι πρωταθλητές ήταν σχετικά λίγες. Πέραν του γκολ του Φουστέρ, στις σημαντικές ευκαιρίες εντάσσεται το τετ-α-τετ του Μιραλλάς στο 93' και την υποψία για γκολ του Βέλγου στο 110' όπου ο Τόμας εντυπωσιακά ανέκοψε. Από κει και πέρα, ο Ολυμπιακός απείλησε μόνο με ένα φάουλ του Ορμπάιθ, άντε και του Φετφατζίδη. Ωστόσο, αυτά δε νοούνται ως ευκαιρίες κατόπιν passing game κι ορθολογικού τρόπου ανάπτυξης παιχνιδιού. Ναι μεν ο Ατρόμητος ήταν εξαφανισμένος επιθετικά στην παράταση, αλλά και πάλι ο Ολυμπιακός δεν είχε απόλυτα καλό πρόσωπο.
Το χαλαρωτικό πρόσωπο του ΟΣΦΠ
εκμεταλλεύτηκε στο 76' ο Ατρόμητος
Οι Περιστεριώτες πανηγυρίζουν το 1-1.
Γενικότερα, αυτό που θέλω να τονίσω είναι πως από τη μια ο Ολυμπιακός ήταν σαφώς ανώτερος του Ατρομήτου στο Μαρούσι απόψε, αλλά παράλληλα δεν είχε καλό πρόσωπο. Και το πρόσθετο εντυπωσιακό σχόλιο είναι το ότι ο Ατρόμητος μπορεί να μην έπαιξε πολύ καλό ποδόσφαιρο, πάντως για τα δεδομένα του αγώνα κακός δεν ήταν. Άρα, αξιόλογος Ατρόμητος, μέτριος κι ανούσια ανώτερος Ολυμπιακός. Είναι πραγματικότητα ότι ο Ολυμπιακός έκανε, αν όχι τα πάντα, σίγουρα αρκετά πράγματα ώστε να χάσει αυτό το τρόπαιο. Παρότι είχε τη δυνατότητα να συνεχίσει το εντυπωσιακό του ξεκίνημα ώστε να φτάσει στην εδραίωση της νίκης, καθόταν σα... μαθητής Λυκείου την έβδομη ώρα, περιμένοντας απλά εν είδει αγγαρείας να τελειώσει ο αγώνας. Ο Δώνης έλαβε το... μήνυμα και "χτύπησε" τον Ολυμπιακό, στέλνοντας το ματς στην παράταση. Εκεί όμως, μάλλον μίλησε η φανέλα, αφού ο Ατρόμητος δεν μπορούσε να κάνει κάτι άλλο από το να γίνει εκείνος η ομάδα που περίμενε τη λήξη. Ο Ολυμπιακός αποφάσισε να βγάλει ένα ανεβασμένο πρόσωπο ώστε να φτάσει στο 119' να πετύχει το νικητήριο γκολ και να μην αφήσει κανένα περιθώριο αντίδρασης στον Ατρόμητο, στο ένα και μοναδικό λεπτό που απέμενε. Και πάλι όμως, θα μπορούσε καλύτερα.
Η ουσία όμως αναγράφεται πλέον στα ιστορικά στοιχεία. Το Κύπελλο το κατέκτησε εν τέλει ο Ολυμπιακός. Δίκαιο αποτέλεσμα, αλλά με ενστάσεις, τα όσα προανέφερα. Αλλά, επαναλαμβάνω. Δίκαιο...

Σημ.: Όσο για το "Χολέβας" κι όχι "Χολέμπας", να ξέρετε ότι πλησιάζει το Euro. Καλό Βράδυ!

Μάριος Μάντζος

Δημοσίευση σχολίου

Έχετε άποψη; Μοιραστείτε τη μαζί μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Σχόλια με υβριστικό και προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται.

emo-but-icon

Recent Posts Widget

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

FACEBOOK

TWITTER

WEB TV


Αποκλειστική συνέντευξη του ψυχοθεραπευτή Ιάκωβου Σιανούδη
item