Στις επάλξεις | El dominio español

του Χρήστου Γραβιά Κάποτε ήταν οι Ιταλοί. Στη δεκαετία του 70' και του 80' κυριαρχούσαν οι Γερμανοί, ενίοτε και οι Ολλανδοί, ε...

του Χρήστου Γραβιά
Κάποτε ήταν οι Ιταλοί. Στη δεκαετία του 70' και του 80' κυριαρχούσαν οι Γερμανοί, ενίοτε και οι Ολλανδοί, ενώ την τελευταία 15ετία είχαμε συνηθήσει τους Άγγλους. Ανέκαθεν στην ευρωπαϊκή ήπειρο υπήρχε μία χώρα της οποίας οι σύλλογοι, συνήθως και η εκάστοτε εθνική ομάδα, μονοπωλούσε το ενδιαφέρον κι επομένως τους τίτλους στις διασυλλογικές διοργανώσεις. Εν έτει 2012, η απάντηση στο ποια είναι η κυρίαρχος στο ποδοσφαιρικό κομμάτι δε θέλει και πολλή σκέψη.
Από το 2006 και έπειτα, οι Ισπανοί κατέχουν τα πρωτεία σε όλα τα επίπεδα. Έχουν κατακτήσει τα τρία από τα έξιο πιο πρόσφατα Champions League χάρη στην υπερηχητική Μπαρτσελόνα (2006, 2009, 2011) και με το ίδιο ποσοστό πορεύονται και στο θεσμό του Europa League (Σεβίλλη τη διετία 2006-2007 και Ατλέτικο Μαδρίτης το 2010). Παράλληλα, οι "Φούριας Ρόχας" έχουν ράψει στην κόκκινη φανέλα τους τις κατακτήσεις των Euro και Mundial του 2008 και του 2010 αντίστοιχα αλλά και στις εθνικές ομάδες των νέων παίζουν τα τελευταία χρόνια δίχως αντίπαλο. Η δικτατορία που έχουν επιβάλει ποδοσφαιρικά επιβεβαιώνεται και φέτος, καθώς πέντε από τις οκτώ ομάδες που συνεχίζουν στα ευρωπαϊκά κύπελλα προέρχονται από την Ιβηρική Χερσόνησο.
24/05/2000 Ρεάλ-Βαλένθια 3-0
Ο Στιβ Μακμάναμαν σημειώνει το 2-0
Μπάρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης μπαίνουν στην αρένα των ημιτελικών του Champions League την ερχόμενη εβδομάδα κόντρα σε Τσέλσι και Μπάγερν αντιστοίχως. Οι δυο τους είναι τα μεγάλα φαβορί για την πρόκριση στον τελικό του Μονάχου. Κάτι τέτοιο σίγουρα θα αποτελούσε ευχής έργον για τους λάτρεις της "στρογγυλής θεάς", αφού ένας αγώνας μεταξύ των συγκεκριμένων ομάδων είναι από κάθε άποψη πάντα απολαυστικός. Σε περίπτωση που γίνει πάντως, δε θα είναι η πρώτη φορά που τελικός Champions League θα έχει χρώμα ισπανικού εμφυλίου. Η αρχή έγινε το 2000, όπου η Ρεάλ συνέτριψε με 3-0 τη Βαλένθια στο "Σταντ ντε Φρανς" στο Παρίσι.
Παρόμοια η κατάσταση και στο Europa League, με τους τρεις από τους τέσσερις εναπομείναντες διεκδικητές του τροπαίου να ομιλούν την ισπανική (σαν το 2007 με Σεβίλλη, Εσπανιόλ και Οσασούνα). Ατλέτικο Μαδρίτης και Βαλένθια θα διασταυρώσουν τα ξίφη τους αρχικά στις 19 του μήνα, όπως και η Αθλέτικ Μπιλμπάο που αντιμετωπίζει τη Σπόρτινγκ Λισσαβώνας. "Ροχιμπλάνκος" και "νυχτερίδες" είχαν συγκρουστεί ξανά στα προημιτελικά του ίδιου θεσμού πρόπερσι, με τους Μαδριλένους να παίρνουν την πρόκριση στα εκτός έδρας γκολ (0-0, 2-2). Αμφότεροι πάντως ευελπιστούν να (ξανα)σηκώσουν το κύπελλο όπως έκαναν άλλωστε την τελευταία δεκαετία, οι πρώτοι το 2010 και οι δεύτεροι το 2004. Επίσης, με τους Βάσκους φαβορί στο άλλο ζευγάρι, εκεί στο Βουκουρέστι καλό θα ήταν να μαθαίνουν σιγά-σιγά τη γλώσσα του Πικάσο και του Γκαουντί ώστε να προετοιμάζονται για έναν ισπανόφωνο τελικό.
Όλα αυτά προκαλούν ιδιαίτερη εντύπωση, αναλογιζόμενοι ασφαλώς και τη δυναμική του ισπανικού πρωταθλήματος. Ένα πρωτάθλημα που, κακά τα ψέματα, δε διαθέτει τη γκλαμουριά και την οργάνωση της Premier League, ούτε βέβαια και τις γηπεδικές εγκαταστάσεις που συναντάς στην Bundesliga. Εκτός των άλλων, Μπάρτσα και Ρεάλ (ανεξάρτητα το ποιος θα το σηκώσει φέτος) βρίσκονται έτη φωτός μπροστά από τις υπόλοιπες ομάδες της La Liga σε ρόστερ, εμπορικότητα, έσοδα κλπ. Ομάδες του μεγέθους της Χετάφε ή της Σοσιεδάδ καθίσταται αδύνατο να τις κοντράρουν και πολλές φορές τυχερές θα είναι αν δε δεχθούν πάνω απο 4-5 γκολ.
H Εθνική Ισπανίας του 2009
Τότε, ποιο είναι το στοιχείο που κάνει τους ισπανικούς συλλόγους να διαπρέπουν; Μα φυσικά το ταλέντο τους, το οποίο αποδεικνύεται αστείρευτο στη δυτική μεριά της Μεσογείου. Ο μεγάλος πληθυσμός της Ισπανίας (έγκειται γύρω στα 45 εκατομύρια) αποτελεί τεράστια "δεξαμενή" για την εξαγωγή ταλαντούχων ποδοσφαιριστών και όχι μόνο, καθώς τα τελευταία χρόνια σημειώνουν επιτυχίες και σε άλλα αθλήματα (πχ. μπάσκετ). Επειδή όμως μόνο το ταλέντο δεν αρκεί, οι Ίβηρες έχουν σχεδιάσει και τις κατάλληλες εγκαταστάσεις και υποδομές, σε συνδυασμό με ένα άριστο τμήμα scouting σε κάθε γωνιά της χώρας. Έτσι, έχουν τη δυνατότητα να επανδρώνουν έτοιμους και καταρτισμένους ποδοσφαιριστές τους οποίους συνήθως πωλούν στο εξωτερικό, διατηρώντας επομένως την οικονομική ευζωία των συλλόγων τους. Επιπλέον, το συγκεκριμένο στυλ παιχνιδιού που υιοθετούν οι Ισπανοί είναι ευεργετικό και για τον τρόπο που λειτουργεί η εθνική τους ομάδα. Η συνοχή και η ομοιογένεια που τη συγκροτούν δίνουν άλλο ρυθμό στο ήδη ώριμο παιχνίδι τους, κάτι που αρχικά είδαμε και μας εντυπωσίασε το 2008 στο Πανευρωπαϊκό Κύπελλο σε Αυστρία-Ελβετία και συνεχίστηκε ακόμα πιο αποτελεσματικά στη Νότιο Αφρική το 2010. Συν ότι το Euro του Ιουνίου δεν είναι πλέον τόσο μακριά μας.

Εύχομαι ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ σε όλον τον κόσμο. Να έχουμε υγεία πάνω από όλα, ευτυχία και δύναμη ώστε να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι ψυχικά και πνευματικά. Χρόνια Πολλά.

El dominio español = Ισπανική κυριαρχία

Χρήστος Γραβιάς

Related

Άρθρα Χρήστου Γραβιά 6398695155247332527

Δημοσίευση σχολίου

Έχετε άποψη; Μοιραστείτε τη μαζί μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Σχόλια με υβριστικό και προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται.

emo-but-icon

Recent Posts Widget

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

FACEBOOK

TWITTER

WEB TV


Αποκλειστική συνέντευξη του ψυχοθεραπευτή Ιάκωβου Σιανούδη
item