Η στιγμή της δικαίωσης

ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ Γράφει ο Χρήστος Γραβιάς 21 Ιουνίου: Έβδομος και τελευταίος τελικός του ΝΒΑ. Οι Σπέρς χάνουν -με κάπως άδικο τρόπο- το ...

ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ
Γράφει ο Χρήστος Γραβιάς
21 Ιουνίου: Έβδομος και τελευταίος τελικός του ΝΒΑ. Οι Σπέρς χάνουν -με κάπως άδικο τρόπο- το πρωτάθλημα στο Μαϊάμι. Έχοντας διανύσει όλη τη διαδρομή μέχρι το τέλος, έχοντας παίξει συνολικά πάνω από 100 ματς μέσα στη σεζόν με το Σαν Αντόνιο, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θα υποστηρίξουν οτι ο ηγέτης τους Τόνυ Πάρκερ αμφίβολο είναι αν θα συνεχίσει τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις, αυτή τη φορά με τα "μπλε" της Γαλλίας. Μπά; Σοβαρά; Δυστυχώς για εκείνους, έπεσαν έξω. Για το τι παικταράς είναι ο Γάλλος γκαρντ και για το τι μπάσκετ ξέρει, δεν χρειάζεται να πεις και πολλά.
Το έδειξε σε μια ακόμα παράσταση στα γήπεδα της Σλοβενίας, όπου, στο πιο αμφίρροπο Ευρωμπάσκετ των τελευταίων χρόνων, έφερε τη χώρα του εκεί που δεν είχε ξαναβρεθεί παλιότερα: στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Γιατί, όσο ποιοτικό σύνολο γενικά διαθέτουν οι Γάλλοι (με Πιετρούς, Ζελαμπάλ, Μπατούμ και λοιπούς), αυτός κάνει τη διαφορά.

Δικαίωση, λοιπόν, για έναν φανταστικό παίκτη, ο οποίος όμως κερδίζει πρωτίστως το σεβασμό του φίλαθλου κοινού για το κουράγιο, το σθένος και τα αποθέματά του (σωματικά και ψυχικά) να δίνει βροντερό "παρών" κάθε καλοκαίρι με την Εθνική του, έπειτα από ένα ζόρικο "αμερικάνικο" χειμώνα στο ΝΒΑ.

Ενώ θα μπορούσε να αράζει σε κανά τροπικό νησί, όπως κάνουν πολλοί Ευρωπαίοι σταρ.

Εκεί όμως ο Τόνυ! Από το 2001 έως σήμερα, με μόνη "απουσία" το Μουντομπάσκετ του 2010. Με συμμετοχή σε 7 ευρωπαϊκά, με επιτυχίες (3 μετάλλια, ένα για κάθε χρώμα), μαζί βέβαια και με ατυχίες (τραυματισμός στην προετοιμασία για το Παγκόσμιο του 2006), με τιτάνιες "νήλες" (ποιος ξεχνά το τρίποντο του Διαμαντίδη 8 χρόνια πριν, στα ημιτελικά στο Βελιγράδι;), ακόμα και με προκριματικά το 2008 σε κάτι Φινλανδίες και Ουκρανίες.

Όλα αυτά βέβαια έχουν διπλή σημασία, αν αναλογιστούμε πως ο ίδιος Γάλλος δεν είναι. Το Πάρκερ σαν επίθετο άλλωστε δεν θυμίζει και πολύ γαλλικό. Αμερικάνος ο πατέρας του, Ολλανδέζα η μάνα του, με τον ίδιο πάντως να τιμάει τα χρώματα της χώρας στην οποία μεγάλωσε, ανδρώθηκε μπασκετικά και εν τέλει την ένιωσε σαν την πραγματική του πατρίδα.

Μακάρι κιόλας να συνεχίσει, να πάρει ένα μετάλλιο σε Ολυμπιακούς ή παγκόσμιο που του λείπει, ή -γιατί όχι- ένα ακόμα πρωτάθλημα με τα "Σπιρούνια". Στην ηλικία των 31, προλαβαίνει.

Έχει προλάβει ήδη βέβαια να κερδίσει τον σεβασμό όλων με το χαρακτήρα που δείχνει και με τα καμώματά του, ίσως αυτή είναι στην τελική και η μεγαλύτερη του μαγκιά.

Χρήστος Γραβιάς

Related

Τόνι Πάρκερ 302525352245604738

Δημοσίευση σχολίου

Έχετε άποψη; Μοιραστείτε τη μαζί μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Σχόλια με υβριστικό και προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται.

emo-but-icon

Recent Posts Widget

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

FACEBOOK

TWITTER

WEB TV


Αποκλειστική συνέντευξη του ψυχοθεραπευτή Ιάκωβου Σιανούδη
item