Νίκη Κλαϊνού: "Όλοι από λίγο αντί για όλα από λίγους"

 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΕΛΙΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ  Ο ΣΠΑΖ (Σύλλογος Προστασίας Αδέσποτων Ζώων) είναι μια από τις  πιο παλιές και γνωστές...


 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΕΛΙΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ 

Ο ΣΠΑΖ (Σύλλογος Προστασίας Αδέσποτων Ζώων) είναι μια από τις  πιο παλιές και γνωστές ελληνικές φιλοζωϊκές οργανώσεις, τα μέλη της οποίας, με τη σημαντική και πολυεπίπεδη δράση τους εδώ και τρεις δεκαετίες, συνεισφέρουν πάρα πολλά καθημερινά τόσο στο κίνημα της προστασίας των ζώων όσο και στο εθελοντικό κίνημα στην Ελλάδα γενικότερα.

Για τη συγκινητική ιστορία της ίδρυσης του συλλόγου, την προσφορά του, το Χριστουγεννιάτικο Παζάρι που διοργανώνεται αυτό το Σαββατοκύριακο στην Αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης και πολλά άλλα, μίλησε αποκλειστικά στο "The Columnist" η εκπρόσωπος του ΣΠΑΖ Νίκη Κλαϊνού.

- Μίλησέ μας λίγο για το ΣΠΑΖ. Πως ξεκίνησε, τί ακριβώς είναι και σε ποιους απευθύνεται;  

Ν.Κ.: "Ο ΣΠΑΖ είναι ένα από τα πρώτα φιλοζωικά σωματεία στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1986 και αναγνωρίστηκε το 1987, έχει έδρα την Γλυφάδα, αποτελείται από εθελοντές και ξεκίνησε χάρη σε 3 ευαισθητοποιημένες δασκάλες ενός σχολείου στο κάτω Ελληνικό. Τα παιδιά του σχολείου αυτού υιοθέτησαν ένα αδέσποτο σκυλάκι που εμφανίστηκε στο προαύλιο ψάχνοντας για τροφή. Πλησίασε τα παιδιά που το τάιζαν και έδειξε τόση ευγνωμοσύνη και αγάπη προς αυτά που το σχολείο αποφάσισε να το κρατήσουν αφού φυσικά εμβολιάστηκε και στειρώθηκε αμέσως. Η Σάμμυ ήταν η "μασκότ" μας και την αγαπούσαμε όλοι, μαθητές, δάσκαλοι και γονείς. Μια μέρα όμως, εκεί που περνούσαν το δρόμο και η Σάμμυ όπως πάντα περίμενε να ανεβούν και τα τελευταία παιδιά στο πεζοδρόμιο, ένας -δεν ξέρω ακριβώς πως να τον χαρακτηρίσω-πάτησε γκάζι μπροστά από όλα τα παιδιά και την χτύπησε.

Δεν θα ξεχάσω πως ένιωσα όταν το έμαθα. Θάψαμε την Σάμμυ στο πίσω προαύλιο γιατί ήταν μέρος του σχολείου μας. Τα λουλούδια, τα ποιήματα, τα γράμματα που φέρνανε όλα τα παιδιά καθημερινά ήταν απερίγραπτα.

Όλοι στο σχολειό επηρεαστήκαμε τόσο από αυτό που έγινε. Ο θάνατος της Σάμμυ ήταν η αφορμή  για να ιδρύσουν οι δασκάλες τον ΣΠΑΖ στη μνήμη της. Μια από αυτές ήταν και η μητέρα μου, οπότε ο ΣΠΑΖ είναι πραγματικά μέρος της ζωής μου. Από το 1987 έχουμε στειρώσει πάνω από  27,000 αδέσποτα και νομίζω ότι αυτός ο αριθμός μιλάει από μόνος του. Η στείρωση είναι κατά τη γνώμη μου το πιο σημαντικό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε για αυτά τα πλασματάκια. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί αν όλοι στειρώναμε τα κατοικίδιά μας και τα αδέσποτα της γειτονιάς μας τότε θα τα βοηθούσαμε να ζήσουν περισσότερο και να έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής. Πώς; Είναι πολύ απλό: Αν ταΐζουμε ας πούμε 5 αδέσποτες γάτες στη γειτονιά μας και τις έχουμε στειρώσει, αυτές θα παραμείνουν τόσες, 5. Δεν θα γεννηθούν άλλες τόσες οι οποίες θα ψάχνουν για φαγητό και νερό και θα σκοτωθούν από αυτοκίνητα ή θα τα σκοτώσει κάποιος με φόλα, που είναι ο πιο επώδυνος θάνατος. Η στείρωση είναι η πιο ανθρώπινη λύση ώστε να μπορέσουμε να ελέγξουμε τον πληθυσμό των αδέσποτων χωρίς να κάνουμε ευθανασίες σε υγιή ζώα.

Ο ΣΠΑΖ απευθύνεται σε όλους, δίποδους και τετράποδους! Πιστεύουμε πάρα πολύ στην εκπαίδευση των ανθρώπων, πιστεύουμε ότι η φροντίδα των ζώων πρέπει να είναι μέρος της παιδείας μας, να μάθουμε πως μπορούμε να ζούμε αρμονικά με τα ζώα και πως αυτή η γη μας χωράει όλους και έχουμε όλοι σημασία. Και βέβαια πως μπορούμε να μάθουμε πάρα πολλά από τα ζώα. Είναι πολύ σημαντική η εκπαίδευση και για αυτό ο ΣΠΑΖ πάντα είχε και εκπαιδευτικό χαρακτήρα, όχι μόνο πρακτικό."  

- Ποιες είναι οι δικές σου αρμοδιότητες στα πλαίσια του ΣΠΑΖ;  

Ν.Κ.: "Θα έλεγα ότι κάνω τα πάντα! Περισσότερο όμως βοηθάω στην εξεύρεση πόρων. Διοργανώνω, μαζί με άλλους εθελοντές, το Χριστουγεννιάτικο και το Πασχαλινό Παζάρι από τα οποία βγάζουμε περίπου το 40% των εσόδων μας κάθε χρόνο ενώ παράλληλα είμαι υπεύθυνη για την επιλογή και οργάνωση των τραπεζιών που διαθέτουμε σε χειροτέχνες και του φαγητού. Ακόμη, βοηθάω να βρούμε δώρα για την πλούσια λοταρία μας, να πουλήσουμε λαχνούς, στο marketing και στη διαφήμιση της εκδήλωσης."

- Ανέφερες προηγουμένως ότι μία από τις δραστηριότητες στις οποίες συμμετέχεις, μαζί με άλλους εθελοντές βέβαια, είναι η αναζήτηση χορηγιών και χρηματοδοτών. Πόσο δύσκολη υπόθεση είναι αυτή σε καιρό οικονομικής κρίσης;

Ν.Κ.: "Ανέκαθεν ήταν δύσκολο στην Ελλάδα να βρεις χορηγίες για να βοηθήσεις τα αδέσποτα. Για κάποιο λόγο πολύ συχνά ακούγαμε την φράση «αντί να βοηθήσετε τους ανθρώπους βοηθάτε τα ζώα». Κι όμως αυτό που πολλοί δεν γνωρίζουν είναι ότι όσοι αγαπάνε τα ζώα-όλα τα ζώα και όχι «μόνο τα σκυλιά»-αγαπάνε και τους ανθρώπους και είναι οι πρώτοι που θα τους βοηθήσουν. Το ζω και το βλέπω όλη μου το ζωή αυτό οπότε, πιστέψτε με, αυτός που θα δώσει για τα ζώα θα δώσει και για τους ανθρώπους. Το αντίστροφο δεν ισχύει πάντα, δυστυχώς. Τώρα, εν μέσω οικονομικής κρίσης, θα περίμενες να είναι πιο δύσκολο αλλά από την εμπειρία μου βλέπω ότι δεν έχει αλλάξει ιδιαίτερα το πόσοι και ποιοι βοηθούν. Είμαστε πολύ τυχεροί που έχουμε υποστηρικτές εδώ και πολλά χρόνια που γνωρίζουν τη δουλειά που κάνουμε και μας στηρίζουν όπως μπορούν. Είναι πολύ σημαντικό για εμάς να έχουμε αυτή την υποστήριξη τόσο από ιδιώτες, όσο από μικρές αλλά και μεγάλες εταιρείες γιατί χωρίς αυτούς δεν θα καταφέρναμε ούτε τα μισά. Στον ΣΠΑΖ μας αρέσει η φράση «Όλοι από λίγο αντί για όλα από λίγους»!"

- Τον περασμένο Σεπτέμβριο είχαμε την πρώτη καταδίκη χωρίς αναστολή για την κακοποίηση σκύλου στις Σέρρες. Πιστεύεις ότι η κακοποίηση των ζώων, η οποία περιλαμβάνει όχι μόνο τον βασανισμό τους αλλά και την πράξη της εγκατάλειψής τους, είναι ζήτημα μόνο νομικού πλαισίου ή και κουλτούρας της ελληνικής κοινωνίας γενικότερα;

Ν.Κ.: "Είναι θέμα παιδείας πιστεύω. Αν τα παιδιά μάθουν ότι τα ζώα έχουν τα ίδια αισθήματα με εμάς και ότι, όπως και εμείς και αυτά νιώθουν τον πόνο, τη δίψα, την πείνα, τη ζεστασιά, το φόβο, τη χαρά, την αγάπη, κτλ...και ότι εμείς, οι άνθρωποι, ως πιο «έξυπνα» όντα θα έπρεπε να τα προστατεύουμε όπως θα έπρεπε να προστατεύουμε και τα πιο μικρά παιδιά, τα μωρά, και όσους χρειάζονται την προστασία γενικότερα... ίσως έτσι μεγαλώσουν με άλλη συνείδηση. Φυσικά και είναι θέμα κουλτούρας και φυσικά αν εφαρμόζονταν οι νόμοι που πλέον υπάρχουν κατά της κακοποίησης ζώων τότε οι υπαίτιοι ίσως να το ξανασκέφτονταν πριν βάλουν φόλα η κλωτσήσουν ή σηκώσουν χέρι να χτυπήσουν κάποιο ανυπεράσπιστο ζωάκι. Δυστυχώς είναι στην κουλτούρα μας το να μην «πληρώνει» κάποιος για την παρανομία. Στην Ελλάδα μάλλον θεωρείται «μαγκιά» αν καταφέρεις να ξεφύγεις από το νόμο. Αν δεν περιμένεις στην ουρά. Αν προσπεράσεις τα αυτοκίνητα που περιμένουν να στρίψουν στο φανάρι και μπεις μπροστά τους. Αν ξέρεις τον αρμόδιο που θα σου σβήσει την κλήση που πήρες επειδή πάρκαρες σε θέση ΑΜΕΑ. Αν υπήρχε τιμωρία ίσως αυτοί που δεν σέβονται τίποτα και κανέναν γενικότερα στην κοινωνία μας, ίσως να έπαιρναν έτσι το μάθημα τους. Δεν ξέρω. Ο σεβασμός είναι μεγάλη λέξη και νομίζω πως από εκεί ξεκινάνε πολλά. Αυτός που κακοποιεί τα ζώα, που όπως πολύ σωστά είπες περιλαμβάνει και την εγκατάλειψη, δεν σέβεται τη ζωή. Και όπως έχει αποδειχθεί αυτός που κακοποιεί τα ζώα θα κακοποιήσει και τους ανθρώπους, αν δεν το κάνει ήδη. Υπάρχει ξεκάθαρη σχέση μεταξύ της κακοποίησης ζώων και της ενδοοικογενειακής και όχι μόνο βίας.

Πριν δύο εβδομάδες η Πανελλήνια Φιλοζωική Ομοσπονδία, της οποίας ο ΣΠΑΖ είναι μέλος, διοργάνωσε σε συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία, τον οργανισμό «Συμμαχία για την Ελλάδα», την Αστυνομία του Λος Άντζελες, την Εισαγγελία της Πολιτείας της Βιρτζίνια και τον οργανισμό Voice for the Animals μία ημερίδα. Το θέμα της ήταν «Ο κύκλος της βίας – από την κακοποίηση των ζώων στην ενδοοικογενειακή βία». Πάνω από 300 αστυνομικοί από όλη την Ελλάδα, και κάποιοι εισαγγελείς, έμαθαν εκείνη την ημέρα να αναγνωρίζουν τα σημάδια του κύκλου αυτού, να ψάχνουν περισσότερο να βρουν ποιος άλλος κακοποιείται εκτός του ζώου. Και την επόμενη μέρα και οι φοιτητές της Ακαδημίας της Αστυνομίας είχαν την ίδια ευκαιρία. Μάθαμε όλοι πολλά. Και οι αστυνομικοί και εμείς οι εθελοντές που ήμασταν εκεί για τις ανάγκες της διοργάνωσης. Γίνονται βήματα, ελπίζουμε ότι κάποια πράγματα θα αλλάξουν. Τα μηνύματα που πήραμε από όλη την Ελλάδα είναι πολύ ενθαρρυντικά."

- Σε λίγες μέρες ο Σύλλογος διοργανώνει το 29ο Χριστουγεννιάτικο Παζάρι του στο Ελληνικό. Τι θα δουν όσοι το επισκεφθούν;

Ν.Κ.: "Το εικοστό ένατο Χριστουγεννιάτικο Παζάρι του ΣΠΑΖ… Το Παζάρι μας είναι πραγματικά ένα από τα καλύτερα της πόλης! Και δεν το λέω μόνο εγώ, μας το λένε όσοι μας επισκέπτονται κάθε χρόνο! Είναι ένα πολύ ζεστό, εορταστικό Παζάρι για πολύ καλό σκοπό. Εάν μας επισκεφθείτε θα βρείτε πανέμορφες, ξεχωριστές χειροτεχνίες από κοσμήματα, χριστουγεννιάτικα είδη και δωράκια, μαρμελάδες σπιτικές, πλεκτά, decoupage, κρεβατάκια για τους τετράποδους φίλους μας, μέχρι κουβερτούλες για μωρά. Και όλα χειροποίητα, το τονίζω! Επίσης, θα βρείτε διάφορα είδη ΣΠΑΖ όπως t-shirts, κούπες, ατζέντες κτλ και το πολύ δημοφιλές stand μας με τα μεταχειρισμένα είδη και βιβλία. Εκτός όμως από τα ψώνια σας, μπορείτε να γευτείτε κάποια από τα νοστιμότατα σπιτικά φαγητά και γλυκά που θα έχουμε στο διεθνή μπουφέ μας και να πιείτε μια sangria ή ένα καφεδάκι. Και για όσους δε γνωρίζουν, φτιάχνουμε τα πιο νόστιμα hot dog ¬και vegetarian φυσικά, της πόλης. Για όσους θέλουν να δοκιμάσουν την τύχη τους, έχουμε την Tombola όπου κερδίζετε δώρα τη στιγμή και φυσικά την φοβερή μας λοταρία με φανταστικά δώρα όπως ταξίδια, διαμονές σε top ξενοδοχεία, τηλεοράσεις, tablets, spa, γεύματα σε εστιατόρια κτλ που κληρώνεται πάντα προς το τέλος του Παζαριού την Κυριακή το απόγευμα. Θα είναι μαζί μας το ξωτικό του ΣΠΑΖ για παιχνίδι και δημιουργική απασχόληση με τα παιδιά. Θα κάνει την εμφάνιση της η "μασκοτ" του ΣΠΑΖ,  η Sammy, και το αστείο hot dog που πάντα προσφέρουν χαμόγελα σε όλους. Επίσης, φιλοξενούμε φιλανθρωπικά, φιλοζωικά και περιβαλλοντολογικά σωματεία για να δώσουμε την ευκαιρία στους επισκέπτες να γνωρίσουν τη δράση τους. Και φυσικά, θα έχουμε και κάποια από τα σκυλάκια μας που ψάχνουν το παντοτινό τους σπίτι, οπότε μπορείτε να δείτε και από κοντά αυτά τα υπέροχα πλασματάκια για τα οποία και γίνεται εξάλλου όλη αυτή η δουλειά. Ίσως σκέφτεστε να υιοθετήσετε κάποιο από αυτά... ίσως σας υιοθετήσουν αυτά!"

- Είσαι εθελόντρια από επτά ετών. Τι αισθάνεσαι ότι έχεις κερδίσει από όλη αυτήν την εμπειρία του εθελοντισμού και τι θα έλεγες σε ένα παιδί που σκέφτεται να προσφέρει σε κάποια οργάνωση ή σύλλογο;

Ν.Κ.: "Ο εθελοντισμός είναι μέρος τις ζωής μου. Έτσι μεγάλωσα. Έχω τους γονείς μου να ευχαριστήσω γι’ αυτό αφού και εκείνοι βοηθούσαν και συνεχίζουν να βοηθούν διάφορους σκοπούς εθελοντικά και με παρότρυναν να το κάνω. Η χαρά που παίρνεις όταν βοηθάς κάποιον συνάνθρωπο σου ή κάποιο ζωάκι που έχει ανάγκη, δε περιγράφεται. Το ευχαριστώ που παίρνεις, ακόμα και από αυτούς που δε μπορούν να στο πουν αλλά το λένε μέσα από τα μάτια τους, είναι αρκετό να σε κάνει να νιώθεις ότι έστω και με αυτό τον μικρό τρόπο προσφέρεις κάτι στην κοινωνία. Επίσης, μέσα από τον εθελοντισμό έχω γνωρίσει φοβερούς ανθρώπους και έχω κάνει αληθινές φιλίες. Νιώθω πολύ τυχερή που μπορώ και γεμίζω τις μπαταρίες της ψυχής μου κάθε τόσο κάνοντας κάτι καλό για άλλους χωρίς να περιμένω κάποιο αντάλλαγμα. Είναι τόσο εύκολο και μακάρι να παρότρυναν τα παιδιά στα σχολεία να προσφέρουν λίγο από το χρόνο τους και την ενέργεια τους για κάποιο καλό σκοπό. Υπάρχουν τόσες οργανώσεις που χρειάζονται εθελοντές πιο πολύ απ’ ότι χρειάζονται χρήματα.  Χρειάζονται χέρια, χέρια και λίγο από το χρόνο μας. Η εμπειρία και τα μαθήματα που μας προσφέρει ο εθελοντισμός, σε οποιαδήποτε μορφή, αξίζουν παραπάνω από οποιαδήποτε δουλειά επί πληρωμή γιατί το κάνεις με την καρδιά σου και όταν κάνεις κάτι με την καρδιά σου, το κάνεις καλά και γεμίζεις τις καρδιές των άλλων αλλά και τη δικιά σου συγχρόνως." 

Το Χριστουγεννιάτικο Παζάρι του ΣΠΑΖ θα πραγματοποιηθεί στις 5 και 6 Δεκεμβρίου 2015 (10 πμ – 5 μμ) στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης (πρώην Αμερικανική Βάση Ελληνικού).

Γιάννης Στέλιος Παπαδόπουλος

Related

What's hot? 7156372148544376751

Δημοσίευση σχολίου

Έχετε άποψη; Μοιραστείτε τη μαζί μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Σχόλια με υβριστικό και προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται.

emo-but-icon

Recent Posts Widget

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

FACEBOOK

TWITTER

WEB TV


Αποκλειστική συνέντευξη του ψυχοθεραπευτή Ιάκωβου Σιανούδη
item