"Άλλος" Αύγουστος μετά από χρόνια στο Άνφιλντ

 ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΑΡΟΛΟΣ ΑΛΓΚΙΝΓ  Μπορεί να μην κέρδισε στον "τελικό" του International Champions Cup απέναντι στη "μισητ...


 ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΑΡΟΛΟΣ ΑΛΓΚΙΝΓ 

Μπορεί να μην κέρδισε στον "τελικό" του International Champions Cup απέναντι στη "μισητή" αντίπαλό της, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, καθώς ηττήθηκε με 3-1, όμως ο φετινός Αύγουστος έχει, μετά από χρόνια, κάτι το ξεχωριστό για τη Λίβερπουλ.

Τα προηγούμενα χρόνια, τέτοια εποχή, η ομάδα του Άνφιλντ προετοιμαζόταν για την έναρξη της Πρέμιερ Λιγκ, έχοντας (πολύ) αποτυχημένες χρονιές στην πλάτη και χωρίς να 'χει στο κεφάλι της την οποιαδήποτε σκοτούρα σχετικά με ευρωπαϊκή διοργάνωση. Συγκεκριμένα, στο Άνφιλντ έχουν να κουνήσουν το βαρύ σεντόνι του Τσάμπιονς Λιγκ από τη σεζόν 2009-2010 (χρόνια στην οποία η ομάδα τερμάτισε 3η στον όμιλο και συνέχισε στο Γιουρόπα Λιγκ). Δεν είναι, όμως, μόνο η επιστροφή στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, με απευθείας πρόκριση, κιόλας, στη φάση των ομίλων. Είναι η όλη αύρα που υπήρχε την περασμένη χρονιά στην ομάδα του Μπρένταν Ρότζερς, που έφτασε μια ανάσα από την κατάκτηση του πολυπόθητου αγγλικού πρωταθλήματος, 24 χρόνια μετά την τελευταία φορά. Ένα πρωτάθλημα που, μαθηματικά πάντα, χάθηκε στην τελευταία αγωνιστική. Η ιστορία ίσως να γραφόταν πολύ διαφορετικά, εάν το Λίβερπουλ-Τσέλσι στα τέλη του Απρίλη έβγαζε νικητές τους "κόκκινους" κι όχι την ομάδα του Ζοσέ Μουρίνιο και του περίφημου "πούλμαν" του. Ό,τι γράφει, όμως, δεν ξεγράφει.

Από την άλλη, η κόκκινη φανέλα στην Ευρώπη είναι ιδιαιτέρως βαριά. Μπορεί η ομάδα του εγγλέζικου λιμανιού να 'χει χρόνια να νιώσει τους ώμους της πιασμένους επειδή σήκωσε τη μεγαλύτερη εγχώρια κούπα, όμως την κούπα με τα μεγάλα αυτιά τη σήκωσε το 2005 και συμμετείχε και στον τελικό του 2007 στην Αθήνα. Ακόμη, λίγοι ξεχνούν τις κηδείες που έκανε στη Μίλαν στον τελικό της Πόλης, αλλά και στην -εν ενεργεία αυτή τη στιγμή- πρωταθλήτρια Ευρώπης, Ρεάλ Μαδρίτης, σ' εκείνο το αλησμόνητο 4-0 τον Μάρτιο του 2009. Και ποιος ξεχνάει το επικό 4-4 με την Τσέλσι στο Στάμφορντ Μπριτζ ή ακόμη και την πρόκριση επί της Άρσεναλ με το 4-2 στο Άνφιλντ το 2008; Δε χρειάζεται να δοθούν περισσότερα παραδείγματα, μπορεί στα του αγγλικού πρωταθλήματος να έχει κολλημένη στο μέτωπο την ταμπέλα της loser ομάδας, όμως ο ευρωπαϊκός μανδύας που φοράει δε δύναται ν' αμφισβητηθεί ως προς την ισχύ του.


Και η χρονιά που έρχεται παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και όσον αφορά στα εγχώρια, αλλά και στα ευρωπαϊκά. Καταρχάς, είναι μεγάλο το ενδιαφέρον να δούμε κατά πόσο θα μπορέσει να πραγματοποιήσει μια πορεία ανάλογη της περσινής, ιδιαίτερα από τη στιγμή που αποχώρησε ο σταρ και πρώτος σκόρερ της ομάδας (και της περσινής Πρέμιερ Λιγκ), Λουίς Σουάρεζ, που συνεχίζει την καριέρα του στο Καμπ Νου και την Μπαρτσελόνα, έναντι, βεβαίως, 80.000.000 ευρώ. Επίσης, οι προβολείς στρέφονται στους νεοαποκτηθέντες παίκτες, τρεις εκ των οποίων για χάρη των "κόκκινων" άφησαν πίσω τους τη Σαουθάμπτον. Λόβρεν, Λάμπερτ και Λαλλάνα, κάτι λίγο παραπάνω από 60.000.000 ευρώ, δηλαδή, για να τονίσουμε και το οικονομικό μέγεθος των συναλλαγών με τη Σαουθάμπτον, έχουν ανεβάσει τις προσδοκίες των οπαδών. Από 'κει και πέρα, το φετινό ρόστερ στελεχώνουν και οι Εμρέ Καν (ήρθε από την Μπάγερ Λεβερκούζεν), ο Λαζάρ Μάρκοβιτς (από την Μπενφίκα), ο Ντιβόκ Οριζί (από τη Λιλ) και ο Χαβιέ Μανκίλο (ως δανεικός από την Ατλέτικο Μαδρίτης).

Όσον αφορά στις φημολογίες τώρα, έχουν ακουστεί -πέραν άλλων- και τα ονόματα των Μπαλοτέλι, Λαβέτσι, Βιδάλ, Σακίρι και Ρόις, μαζί, βεβαίως, με αυτό του Ρανταμέλ Φαλκάο (περίπτωση στην οποία ακούστηκε κατηγορηματικό όχι), που θα μάθουμε τις επόμενες ημέρες εάν θα παραμείνει στη Μονακό υπό τις οδηγίες του Ζαρντίμ ή αν θα κλείσει εισιτήριο για το Σαντιάγκο Μπερναμπέου για να γίνει ξανά συμπαίκτης με τον κορυφαίο σκόρερ του φετινού μουντιάλ -και επίσης Κολομβιανό-, Χάμες Ροντρίγκεζ, στη Ρεάλ Μαδρίτης.

Μετά, λοιπόν, από μια χρονιά στην οποία η Λίβερπουλ έβγαζε φωτιές στην επίθεση και περιόρισε σημαντικά τις αμυντικές της γκάφες (κάτι στο οποίο έπαιξε μεγάλο ρόλο η παρουσία του Μινιολέ κάτω απ' τα δοκάρια κι όχι του Ρέινα), μετά την αποχώρηση του Σουάρεζ, την έλευση τόσων νέων παικτών και τη δυνατότητα για περαιτέρω ενίσχυση του ρόστερ ως το τέλος της μεταγραφικής περιόδου, οι προσδοκίες, αλλά και τα ερωτήματα, για τη φετινή πορεία αυξάνονται.

Γι' αυτό, άλλωστε, κι ο φετινός Αύγουστος είναι τόσο διαφορετικός, τόσο ιδιαίτερος, για τη Λίβερπουλ. Πέρσι, τη θεώρησαν ξανά μεγάλη ομάδα στο νησί, ήταν και πάλι φόβητρο για τους αντιπάλους της. Την αντιμετώπισαν, γενικά, με πολύ περισσότερο σεβασμό, σε σχέση με τα τελευταία χρόνια. Κι αυτό επειδή το κέρδισε η ίδια, κάτι για το οποίο αξίζουν τα εύσημα και στον Μπρένταν Ρότζερς, που δεν έχει σταματήσει να δουλεύει πάνω σ' αυτή την ομάδα. Το κατά πόσο η περσινή χρονιά ήταν πυροτέχνημα ή αποτέλεσμα συνεπούς και σκληρής δουλειάς, θα φανεί. Βέβαιο δεν είναι τίποτα στο ποδόσφαιρο.

Όμως, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο πως ο αέρας που θα φυσήξει πάνω απ' το Άνφιλντ μια Τρίτη ή Τετάρτη φέτος το φθινόπωρο θα είναι πολύ ξεχωριστός και θα ξυπνήσει μνήμες από το παρελθόν. Θα είναι ιδιαίτερα γνώριμος για τους 45.000 και πλέον οπαδούς που θα βρίσκονται στις εξέδρες. Θα σηματοδοτήσει την επιστροφή της πεντάκις πρωταθλήτριας Ευρώπης στη διοργάνωση. 

Και τέλος, αξίζει ν' αναφερθεί και πως έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες για την αναμόρφωση του γηπέδου, με τις κατεδαφίσεις των τριγύρω κατοικιών. Το Άνφιλντ αναμένεται να έχει χωρητικότητα, στο τέλος των εργασιών, περίπου 60.000 οπαδών. Με το ιστορικό γήπεδο να έχει μπει στο δρόμο της "ανανέωσης" και την ομάδα να επιστρέφει στο Τσάμπιονς Λιγκ και να 'χει φτάσει πέρσι πιο κοντά από ποτέ στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, τι άλλο μένει για να θεωρηθεί διαφορετικός ο φετινός Αύγουστος για τη Λίβερπουλ;

Κάρολος Άλγκινγ

Related

main 1736812846282643331

Δημοσίευση σχολίου

Έχετε άποψη; Μοιραστείτε τη μαζί μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Σχόλια με υβριστικό και προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται.

emo-but-icon

Recent Posts Widget

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

FACEBOOK

TWITTER

WEB TV


Αποκλειστική συνέντευξη του ψυχοθεραπευτή Ιάκωβου Σιανούδη
item